X
تبلیغات
تنهایی اشک پسر پاییزی
تنهایی اشک پسر پاییزی


به نام نامی عشق ...


               آخرین تماشایت را پلک نخواهم زد ...!

                                 تا مبادا تصویرت در چشمانم

                                                            آواره شود ...!!!  

                          خدافظ  برای همیشه ..!

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

 به نام نامی عشق ...



دانلود / کیفیت MP3 320Reza Nouri - Bikhiali

دانلود / کیفیت MP3 128Reza Nouri - Bikhiali

دانلود / کیفیت OGG 64Reza Nouri - Bikhiali

 


دانلود : کد آهنگ بیخیالی برای وبلاگ

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

یک شبی مجنون نمازش را شکست ... بی وضو در کوچه لیلا نشست ..

          عشق آن شب مست مستش کرده بود .....  فارق از جام الستش کرده بود ...

                گفت یا رب از چه خوارم کرده ای .... بر صلیب عشق دارم کرده ای ....

                           خستم ازین عشق دلخونم نکن ........... من که مجنونم تو مجنونم کنکن

                               مرد این بازیچه دیگر نیستم ........... این تو و لیلای تو من نیستم .......

                گفت ای دیوانه لیلایت منم ................. در رگت پنهان و پیدایت منم ........

              ساله ها با جور لیلا ساختی .......

                                                                من کنارت بودم و نشناختی !! ...

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

  به نام نامی عشق

 

اگر دوباره متولد می شدم ..

     باز هم در پاییز به دنیا می آمدم ...

                    باز هم چمدانم را در پاییز از عشق پر می کردم

                                          ...

                                                      با پاییز آمده ام و با پاییز خواهم رفت ...

بهترین خاطراتم ... همه نارنجی اند و خش خش ِ برگ های مست ِ پاییز

                                                                                آوای ِ قشنگ ِ آرزوهای من

                                                                                                                         ...

راه افتاده ام ...

                       خیس ِ خیس ..

                                          عشق لیز می خورد از تنم ...

یاد ِ روزهایی که بر تنت لنگر می انداختم

                                        و عاشقانه بادبان ها را بالا می کشیدی ...

                           طوفانی می شدیم ... موج می زدیم ...

                                                                       پشت ِ سر ِ هم ... موج می زدیم ...

                    کشتی ِ خاطره هامان ... پهلو گرفته ...

                                                                                   هر چند وقتی ..

             بادی می وزد و موجی می آید زیر ِ این کشتی و تنها تکان ِ ساده ایمی خورد ....

امروز .. من و تنهایی و خاطره ها ... همه از تو سرازیر شده ایم ...

                                                                                           ..

                                 دوباره پا بده . بگذار .. برگها زیر ِ پایمان ... عاشقانه ناله کنند ...

چه بر سر ِ من آمده امروز !!؟؟

                 امروز که نه تو هستی ..

                                 نه پاییز ... نه برگ های دلباخته ی خزان .....

                     ته مانده ی شیرینی ِ لبهایت ..

                                                  شوری ِ بی وصف ِ اشک هایت که می گفتی :

                  نبوس ؛ نمک گیر می شوی ؛؛ نبوس ....

                           ...

بوسیدم و ....

                نفس در نفس ... گم شدم ..

                                                                  ......

                                                            دستم به تو که نمی رسد ...

                                       ولی

پاییز ...

                                                                       پاییــــــــــــــــــــــــــــــز ... کجایی ؟؟؟

 

 

در گوش من صدایت . در قلب من وفایت

                      هرشب به گوشِ مهتاب، من مي كنم دعايت

                                         دل را كه هي شكستي در بزمِ خنده هايت

                                                    هر شب به گريه گويد:«جان مي كند فدايت.»

                                               اَز بي كسي نوشتم چشمت پُر اَز صفا شد

                         خون گريه كرده اين دل، اي مستِ خنده هايت!

در روزها چه تنها چشمم به ردِّ پا يت

                              شب تا شود بخوابم دل مي زند صدايت

                               سُر مي خوري ز چشمم، گم مي شوي به خوابم

                                                        اين  قلبِ  پاره  پاره ،  سر مي دود  برايت

                                                        با بغض آشنايم، من ماندم و خدايم

                                  سر مي كند دل من با درد آشنايت

دل در  شب مچاله در حسرت كمي نور

                                  پُر مي كند دلم را ياد ستاره هايت

                                               اي بي تو من غريبه آخر اشاره اي كن

                                                               نگذار تا بميرم با بغض و گريه هايت

                                                  يك شب اگر مسيرت افتاد بر دو چشمم

                          با اشك من گذر كن درياست زير پايت

من ساحلم برايت خاموش وپر گلايه

                             قلب مرا شكستند شلّاق موجهايت

                                      آه اي غريبه با من! ديريست من ملولم

                                                        آخر نگاهكي كن من بودم آشنايت

                                                            جاليزسبز رويش قلبم مترسكت باد!

                              وحشي ترين هجوم است پرواز چشمهايت

                                    اَبر است آسمانم لبريز گريه هايم

بغضم نمي شود آب، دور است شانه هايت

                                  اين بغض عاشقانه ، ولگرد بي نشانه

                                              غمگين ترين ترانه،تن پوش كوچه هايت

                                                         اي تا هميشه با من اي بي نهايت من!

                                         كي مي رسد دل من،آخر به انتهايت؟

سخت است نوشتن ......

            این روزها سخت است نوشتن ......

                    سخت است سخن گفتن از ناگفته های دل ......

این روزها........

                      سخت است انتظار............

                                                                       انتظار........................

"گذر زمان محبت را در دل عمیق تر میکند و این است فلسفه :

                                                                                                       انتظار ... "

هر چند که بغض سرگردان ابرم

                          به ناگاه می شکند

                                ومن بی اراده چشم می گشایم

و هرچه میبینم چون همیشه فاصله است.......................................

                                         فاصله ای به قد دلم بی پایان...

                                                 و باز هم خلعت خالص خدایی شدن

                                                               بر شانه های ماه خودنمایی میکند

            و من اندوهگین از صدای چکیدن ...

                                       قطره ای هستم...

                                               که پای سکوتم را لرزاند....

و من را به هدیه ناب آسمانی نرساند....

                  اما من قصیده سبز سکوت را خواهم خواند

                                         آری بیش از اینها می توان خاموش ماند..........

 

 

از من آزروده مشو میروم از خانه تو ...............

                 قبل رفتن تو بدان عاشق و بی تقصیرم ..

                           تو اگر خسته ای از دست دلم حرفی نیست ....

                                                        امر کن تا که بمیرم .. به خدا میمیرم ..

 

 

هیچکس اشکی برای ما نریخت ...

                 هر که با ما بود از ما میگریخت !!

                               چند روزیست حالم دیدنیست ..

                               حال من از این و آن پرسیدنیست ..

                                  گاه بر روی زمین زل میزنم ..

                            گاه بر حافظ تفئل میزنم ..

                                 حافظ دیوانه فالم را گرفت ..

                                     یک غزل آمد که حالم را گرفت ..

                                              ما ز یاران چشم یاری داشتیم . ..

                                                     خود غلط بود آنچه میپنداشتیم...................... !!!

 

 

خدایا من چه سازم  . خسته راهی درازم ..

                                  نه فرهادم که مرد از داغ شیرین .......... !

                                                                     نه ایوتم که با دنیا بسازم ..

 

با یه قامت شکسته با  نگاهی مات و خسته

                      سرشو بده تو شونش یه نفر تنهانشسته

                                  توی تنهاییش یه درده جای پای قلبی سرده .....

                                                                            اما دیگه پژمرده و زرده  ....

                فارغ از دیروز و فرداش ..

                                         غرقه تو دریای درداش ..

                                                          حسرتش یه عشق نابه

                                                                                   که وفا کنه به عهداش ...

 

 

               به دریا شکوه بردم از شب دشت .

                              و از این عمری که تلخ تلخ بگذشت ..

                                         به هر موجی که میگفتم غم خویش ..

                                                         سری میزد به سنگی و باز میگشت !!

 

 

           من هنوز توان دارم ...

                           من هنوز امید دارم ...

                                          من هنوز آرزویت را دارم  ...

                                               من هنوز ................................... تور را ندارم !

 

 

گرچه محروم از طواف کعبه کوی تو ام ..

                                                     هر کجا هستم .

                                                                           به جان دل دعا گوی تو ام ..

 

 

ای اشک : ............. گرم و آرام ببار بر گونه ی بیمار من ..

ای غم :............................ تو هم لذت ببر از این همه آزار من ..

از فراق تو.............................................. مرا هر نفسی صد آه است ......

.....................................................................از تو غافل نیستم خدا آگاه است ...

 

 

گفتم به گل زرد چرا رنگ منی ؟!!

                   افسرده و دلتنگ چرا ارنگ منی ؟

                               من عاشق اویم که رنگم شده زرد ..

                                              تو عاشق که هستی که همرنگ منی

 

 

             دلم اعدام عشق است ..

                              به دار قلب خاموشت ..

                                           بدان تا لحظه ی مردن .

                                                     هرگز نخوام کرد فراموشت

 

 

ای معنای انتظار یک لحظه بایست .. دیوانه شدن بخاطرت کافی نیست ؟!

باست و یه جمله بگوووووووووووووووووووو ..

                                                        تکلیف دلی که عاشقش کردی چیست ؟!!!!!

 

 

(با تو کودکی بودم که با آب نباتی فریب میخورد ....................................!)

 

 

دیدی آنرا که تو خواندی به جهانی یار ترین ..

              سینه را ساختی ز عشقش سرسارترین

                                         آنکه میگفت منم غمخوار ترین ...

                                         چه دل آزار ترین شد ..

                                                             چه دل آزار ترین .......................!

 

 

گریه کردم اشک بر دلم مرحم نشد ..

                   ناله کردم ذره ای از دردهایم کم نشد ..

                                       در گلستان بوی گل بسیار بوییدم ..

                                            اما از هزاران گل .. گلی همچون تو پیدایم نشد

 

 

شبی را با یاد تو سر کردم ..

                     حضورم را در کنارت حس کردم ..

                                     دل این زندگی کار دلم ساخت ..

                                                         تو را دست رقیب سنگدل انداخت

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

 به نام نامی عشق

 

پاییز تجلی عشق خداست بر روی زمین....

                       از ازل بوده و تا ابد نیز خواهد ماند....

                                          خدا پاییز را آفرید تا نشان دهد

در راه عشق هر اتفاق ساده ای معجزه میکند...

                                                        حتی افتادن برگی از درخت.....

              ولی افسوس انسان هیچ گاه این معجزه را ندید

                                                                          و آن را زیر پا له کرد.....!!!!!!!!!

    از درخت می افتد بی آنکه من و تو بدانیم ...

          شاید در همین حوالی جایی میان فاصله همین رها شدن

                                                 و افتادن دلی لرزیده است....

برگ زیر پای عابرانی که گویا

                     خسته اند از این همه رها شدن و افتادن

                                                                                            می شکند ....  

بی آنکه من و تو بدانیم ..

      شاید در پس این همه بی خیالی

                                               نگاهی به نگاهی گره خورده

                      استو چیزی به نام مهر زاده شده است..

                                                        و این است معجزه عشق............

اما اعجاز ما همین است

            ما عشق را به مدرسه بردیم

                             در امتداد راهرویی کوتاه

                                 در آن کتابخانه کوچک

                          تا باز این کتاب قدیمی را

               یعنی همین کتاب اشارات را

                    باهم یکی دولحظه بخوانیم

                        ما بی صدا مطالعه میکردیم

                                اما کتاب را که ورق می زدیم                            تنها ...

                                     گاهی به هم نگاهی

                              ناگاه انگشتهای  ..... (هیس)!

                     ما را از هر طرف نشانه گرفتند

                             انگار غوغای چشمهای من و تو                            سکوت ...

                                  را در ان کتابخانه رعایت نکرده بود

صدایت می کنم

  در لحظه های خیس نیایش

             لحظه هایی از جنس پرستش

با تو سخن میگویم گاه با زبان

                                            گاه با اشک.....

             چقدر زیباست لحظه های ناب دل دل کردنم

                                                                با تو......

              می دانم در خلوت سکوتمان

                                سکوتی که برایت پر است از فریاد

                                                                         نا گفته های من

                                تنها من هستم

                                                                    و    

                                                                          تنها تو..........

      چقدر خوب است که حرفهای دلم

                                                         را فقط تو میدانی

                      تویی که چون من تنهایی

                                                                                  یا شاید نه......

   من چون تو تنهایم

                         برای همین است که باورم داری...

                                            چند ساعتی قبل از آنکه برایت بنویسم باران...

                                                                                بارید...

                      و من دعا کردم و باریدم

                                                به رسم خودت

                                                                این روزها تشنه ام 

                           و میدانم نزدیک است لحظه ناب اذان رسیدن

                    من منتظر میمانم ...

                                                          عاشقم کن..................... 

 

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

    به نام نامی عشق ...

 

Ir Upload

وقتی با تموم غرور روی برگهای پاییز قدم میزدی ...

                         و از صدای فریادشون غرق در لذت میشدی

                                      یه لحظه سکوت......................................!

             یادت باشه روزی همین برگها بهت نفس میدادن

                                                                                    حالا میتونی براهت ادامه بدی

Ir Upload

آنقدر مرده ام كه هيچ چيز نمي تواند مردنم را ثابت كند ...


                           و آنقدر از اين دنيا سيرم كه روز مرگم راجشن ميگيرم ..


                                                 و اگر اين دنيا را دوست داشتم روز تولدم نمي گريستم…!

 

 

ای همراه درد آشنای من.... ای نوازنده  غریب نواز ........ و ای  سیاهی شب های نورانی........ بیاد بیاور دیر زمانی را که همه چیز بهایی داشت..........اشک.... لبخند.... دوستی.... محبت.... و .........!!!اما حال چه ؟؟!! ...................... وفقط می شود گفت ........... هیچ.......نمی گویم برای سفر با من باش........... می گویم دیگر  وقت رفتن است......نیازی به بستن کوله بار نداری............ ما تک و تنها خواهیم رفت .......

و دیگر مهم نیست .................

                                      آری ...

                                                     سالهاست که هیچ چیز دیگر مهم نیست ....

 

 

 

توی خیابون نشسته بودم....ظهر بود و دل آسمون گرفته بود مثل من.....نگاهی به آسمون کردم .....چقدر هوس قدم زدن کرده بودم.......آخه آسمونی رو که  با ابر تاریک شده رو دوست دارم.برام خیلی عزیزه ....چون....چون من رو به یاد تو می ندازه.......سرم و رو به آسمون بردم و رفتم توی فکر .توی افکارم غرق شده بودم که اشک آسمون روی مژه هام چکید....همیشه هر وقت بارون میومد میرفتم کنار پنجره و صورتم رو می گرفتم زیر بارون....توی اشک ریختن با آسمون  همدردی می کردم......برام عادت شده بود انقدر که اگه توی اتاق بودم و بارون می گرفت مامانم می گفت:داره بارون میادا ، نمیری..............؟  بارون توی خاطرات من با همه فرق می کنه...... من حتی یک بار هم زیر بارون کنار تو نبودم..... هر وقت بارون میومد و تو رو زیر بارون می دیدم با حسرت بهت خیره می شدم.... از همون کودکی وقتی بارون میومد میرفتم زیر سقف آسمون.... چشمام رو می بستم....دستهام رو بلند می کردم و با بغض دعا می کردم.... برای تو...برای خودم....برای من و تو.... برای اینه که هوای ابری و هوای بارونی برام عزیزه...... می گن وقت بارون دعا مستجاب میشه...... الان هم که دارم می نویسم داره بارون میاد..... بارون خیلی ها رو یاد عشقشون می اندازه اما  همه خاطره دارم الا من..... همه با قطرات بارون لبخند روی لبشون میشینه.....اما من.... من سکوت می کنم و اشک می ریزم..... یه عزیزی می گفت :خدا با هردونه ی بارون یه فرشته می فرسته تا درد دل های مردم رو ببرن پیش خودش.... حالا تو از قول من به خدا بگو: سال های زیادیه که دارم دعا می کنم.....

بهش بگو مگه نگفتی ....

                                  " ادعونی استجب لکم" ؟

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

به نام نامی عشق

منتظر نباش كه شبي بشنوي...


              از اين دلبستگي هاي ساده ، دل بريده ام
!


                                                                  
كه عزيز باراني ام را ، در جاده اي جا گذاشتم !


                   
يا در آسمان ، به ستاره ي ديگري سلام كردم !


                                 
توقعي از تو ندارم !


                                                 اگر دوست نداري ،


 در همان دامنه ي دور دريا بمان
!


                                                             
هر جور تو راحتي ! باران زده ي من
!


 
همين سوسوي تو


                                 
از آن سوي پرده ي دوري


                                            براي روشن كردن اتاق تنهاييم كافيست
!
 
من كه اين جا كاري نمي كنم


                                                                                      
فقط گهگاه ....


 گمان دوست داشتنت را در دفترم حك مي كنم
!


 
همين !


                                           
اين كار هم كه نور نمي خواهد !


                                                          
مي دانم كه به حرفهايم مي خندي
!


 
حالا هنوز هم وقتي به تو فكر مي كنم


                                                           باران مي آيد!   


 
صداي باران را مي شنوي ؟! ...

Ir Upload

به شانه ام می زنی که تنهایی ام را تکانده باشی ؟ ...

                                                                  به چه دل خوش کردی ؟ ....

                                 تکاندن برف از  ...

                                                                                   شانه های یک آدم برفی ...؟

 

امروز دلتنگ تر از هر روزم و بی تاب تر از همیشه ....

                                                       عشق من !

 تقدیر و سرنوشت من را به بازی بی رحمانه ای گرفته بازی دوری و جدایی ازتو ، بازی تلخ فراق.نمی دانم چطور می توانم تحمل کنم این درد را ،چگونه می توانم تحمل کنم ... لحظه لحظه های سخت انتظار را ...

                                                       عشق من !

دلم به وسعت آسمان گرفته ،نمی دانی چقدر در نبودت عذاب می کشم نیستی تاببینی بی تو روزها قدر تلخ و عذاب آور است. نمی دانی ثانیه ها و لحظه ها چه بی رحمانه بر من می تازند.

                                                        عشق من!

نمی دانم مجازات کدام گناهم دوری از تو بود مجازاتی که سخت ترین عذاب برای من بود ای کاش می توانستم برای یک بار بگویم دوستت دارم ....

 پروانه ام ...  برگرد.. برگرد که دیگر

                                                خسته ام ...

                                                             از انتظار های طولانی

                                                                                           بی انتها ....

اگه عزیزی دارید که فقط با یه جمله و حرف شما  امیدوار میشه و دلش شاد میشه این امید و شادی رو ازش دریغ نکن ....

                 پرستوی عاشق اینبار نیز گذشت  ......

                                          و فداکاری خودت رو ثابت کن والسلام ...

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

بنام عشق،

            به ياد عشق،براي عشق  

    بنام عاشقي که فانوس قلبش طنين عشق مي نوازد  

                           تقديم به عشقها و آرزوها واميدها و انتظارها  

                                                          به کساني که عذاب مي کشند و از عذاب عشق لذت مي برند  

                                                             تقديم به اشکهاي سوزان و خنده هاي ناپيدا  

                            به فنا شده هاوتباه شده ها  

                                                           و سرانجام تقديم به کساني که چون

                                                                                      اقيانوس ظاهري آرام و باطني شوريده دارند 

فرياد برآوردم چه کسي همدم من مي شود تا....

                                                               تنهاييم را با او قسمت کنم؟

                               فقط سکوت بود و سکوت و ازآن زمان ، 

                                                   تنهاييم را با سکوت قسمت مي کنم،

                                                                امشب وجود خسته و پاييزي دلم احساس مي شود.

دلم غمگين است و جاي خالي لحظه ها جان مي سپارند و

                                                                                           مي ميرند...،

لحظه هايم پر شده از احساس

                                                                                          مرگ و تنهايي و سکوت...

 

گفتی میبوسم تو را

           گفتم تمنا میکنم

              گفتی اگر بیند کسی

                    گفتم که حاشا میکنم

گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقیب آید ز در؟؟

          گفتم که با افسونگری او را ز سر وا میکنم

                 گفتی که بی طاقتی دل قصد یغما میکند

                           گفتم که با یغماگران باری مدارا میکنم

                           گفتی که پپیوند تو را با نقد هستی میخرم

                                 گفتم که ارزانتر از این من با تو سودا میکنم

                                         گفتی اگر از کوی خود روزی تو رو گویم برو؟؟

                                                   گفتم که صد سال دگر امروز و فردا میکنم

 

 

خسته شدم میخواهم در آغوش گرمت آرام گیرم

                   خسته شدم بس که از سرما لرزیدم بس که این

                      کوره راه ترس آور زندگی را هراسان پیمودم زخم

              پاهایم به من میخندند

                            خسته شدم بس که تنها دویدم .اشک گونه هایم

                                     را پاک کن و بر پیشانیم بوسه بزن ...

                 میخواهم با تو گریه کنم...خسته شدم بس که

                         تنها گریه کردم...میخواهم دستهایم را به گردنت

                                  بیاویزم وشانه هایت راببوسم ...خسته شدم بس

                       که تنها ایستادم...

 

میرسد روزی که بی من روزها سر کنی ...

                     می رسد روزی که مرگ مرا باور کنی ...

                                  میرسد روزی که تنها در کنار عکس من ...

                                                   نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

(( عکس خودمه ))

ای که مدتهاست بامن نیستی ،
                من همانم ، که با من زیستی،
                               رنجهایم را شنیدی باز هم ،
                                                          عاقبت گفتی
،

                                                           غریبه کیستی ....؟!

شاید یه روز برگشتم ....

                                            خدافظی نمیکنم ...

                                                                                    تا بعد .....................!

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

به نام نامی عشق ...

 

دستش را بستند..

مشتی بر سرش زدند....

و من تنها تماشاچی بودم......

خانه/تنها/کودک/بغض/نگاه/نفرت/دوید/دیوار/سیاه/ضربه/صدا/سکوت/

تنها....همین....

وقتی میرفت گفت : ناراحت نباش...!

کودک بودم.... تازه آموختم که چطور میشود حرف زد....

با بغض خفیف اروم گفتم.....   بمون!

آدمک/نقاب/ترسناک/

ترسیدم....قلبم گریه میکرد....

گفت بدو.....

دویدم...با اون لباس پاره ی فقیرانه دویدم...

دویدم و به انتها رسیدم... انتها تنها یه دیوار بود...یه دیوار سفید...

دست کوچیکم رو چشمام بود...

صدا/خون/اشک/ترس/تمـــــــــــــــــــــــــــــــــــام/

                             همچنان رو به دیوار بودم...و هیچوقت برنگشتم...

                                                                             بغض کودکی با من موند...!

 

 شيشه ای می شکند...

يک نفر می پرسد...چرا شيشه شکست؟

مادر می گويد...شايد اين رفع بلاست.

يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشی مثل يک کودک شيطان آمد.

شيشه ی پنجره را زود شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ی مغرور شکست، عابری خنده کنان می آمد...

تکه ای از آن را برمی داشت مرهمی بر دل تنگم می شد...

اما امشب ديدم...

هيچ کس هيچ نگفت غصه ام را نشنيد...

از خودم می پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ی پنجره هم کمتر است؟

دل من سخت شکست اما، هيچ کس هيچ نگفت و نپرسيد..

                                                                                                           چرا ؟...

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |

  .    گاهی تو همین نقطه میمونی !!!!

نوشته شده در ساعت توسط رضا| |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت


Music Code By: AvA